Best View in Explorer 9+, Firefox 4+, Chrome 10+ or Opera 11+;
Download the new version and install:
فراخوانی ...
 
چهارشنبه 5 اردیبهشت 1397 | الاربعاء 9 شعبان 1439 | Wednesday 25 April 2018
عملیات روانی
جنگ های بی تعریف جنگ های بی مرز نسخه چاپی RSS
  • جنگ های بی تعریف جنگ های بی مرز جنگ های بی تعریف جنگ های بی مرز
    شنبه 9 بهمن 1395 ساعت 9:31

    ابهام، پیچیدگی و چندبعدی بودن؛ این ها مهم ترین ویژگی های مدرن ترین شیوه ی جنگی است. جنگی که در دنیا به آن Hybrid War و در ایران به آن جنگ ترکیبی می گویند. جنگ های هیبریدی، جنگ 33 روزه ی رژیم صهیونیستی و حزب الله لبنان در سال 2006 بود. جایی که سیدحسن

    ابهام، پیچیدگی و چندبعدی بودن؛ این ها مهم ترین ویژگی های مدرن ترین شیوه ی جنگی است. جنگی که در دنیا به آن Hybrid War و در ایران به آن جنگ ترکیبی می گویند.
    جنگ های هیبریدی، جنگ 33 روزه ی رژیم صهیونیستی و حزب الله لبنان در سال 2006 بود. جایی که سیدحسن نصرالله اعلام کرد:«مقاومت دیگر قواعد جنگ را رعایت نخواهد کرد و ما این حق را داریم تا در هر زمان، هر مکان و به هر شیوه ای، با دشمن روبه رو شویم.» عدم رعایت قواعد جنگ باعث شد الگوی جدیدی در میدان جنگ به نمایش گذاشته شود.

    نظر داووس امنیتی

    کنفرانس امنیتی مونیخ در سال 2015(1394) نقطه ی عطفی در پذیرش جنگ هیبریدی به عنوان یک مدل جنگی بود. این کنفرانس چنان اعتباری یافته است که به آن «داووس امنیتی» می گویند. در این کنفرانس گفته شد که جنگ های ترکیبی شامل مؤلفه های مختلف جنگی است. جنگ اقتصادی، حمله ی سایبری، جنگ با نیروهای منظم، جنگ های نامنظم (چریکی)، جنگ اطلاعاتی و تبلیغاتی، حمایت از ناآرامی های داخلی و دیپلماسی، هشت مؤلفه ی ارائه شده درباره ی جنگ ترکیبی بوده است.

    سرایت به گستره اقتصادی

    هم اکنون در بسیاری از نقاط دنیا به جای جنگ مستقیم، جنگ های ترکیبی در حال جریان است. به عنوان مثال رهبر ایران، تحریم های اقتصادی غرب را یک جنگ تمام عیار علیه ایران دانسته بود. هرچند تحریم های اقتصادی علیه ایران، عمری به اندازه ی انقلاب اسلامی ایران دارد اما حجم گسترده ی جنگ اقتصادی علیه ایران از سال 1390 (2011) آغاز شد. این تحریم ها هرچند باهدف محدود کردن فعالیت هسته ای ایران بود اما فقط به نهادهای هسته ای و افراد مرتبط با پروژه ی هسته ای اکتفا نکرد. آمریکا و متحدانش، بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، بانک های دولتی، شرکت های کشتی سازی، شرکت های نفتی، وزارت نفت، شرکت های بیمه ای و حتی هواپیمایی ماهان را مورد حمله ی اقتصادی قرار دادند. جدی ترین اثر تحریم بر اقتصاد ایران، کاهش رشد اقتصادی، کاهش ارزش پول ملی ایران و سختی مبادلات ارزی بود.

    تقابل در فضای مجازی

    مؤلفه ی دیگری از جنگ های هیبریدی، جنگ سایبری است. ارسال بدافزار استاکس نت برای از کار انداختن و تخریب تأسیسات هسته ای ایران، مهم ترین حمله ی سایبری در دهه ی گذشته بوده است. هک کردن ایمیل های هیلاری کلینتون را نیز می توان بخشی از حملات سایبری دانست. در ایام انتخابات ریاست جمهوری 2016(1395) آمریکا، افشای ایمیل های محرمانه کلینتون، سنگین ترین لطمه را به سبد آرای وی وارد کرد. برخی کارشناسان فضای مجازی، هک ایمیل را جنگ پوتین علیه اوباما و کلینتون دانسته اند.

     

    تبلیغات به مثابه ی آتش تهیه

    جنگ اطلاعاتی و تبلیغات نیز یکی از پرکاربردترین مؤلفه های جنگ های نوین هیبریدی است. بدون شک شبکه های اجتماعی اصلی ترین ابزار این جنگ است. مشخص ترین مثال برای استفاده از شبکه های اجتماعی، انقلاب های عربی در سال 2013(1392) بود. بسیاری از کارشناسان، دومینوی سقوط حاکمان عربی را ناشی از توئیتر و فیسبوک دانسته اند. این کارشناسان همگرایی مردمی ناشی از استفاده از شبکه های اجتماعی را دلیل سقوط دومینووار حاکمان تونس و مصر می دانند. ترامپ نیز در جریان انتخابات ریاست جمهوری 2016 (1395) با استفاده ی بی اندازه از توئیتر، توانست اثرات مهمی بر انتخابات و جریان افکار عمومی بگذارد. حتی در طول مذاکرات هسته ای ایران با 1+5، پست اثرگذار وزیر امور خارجه ایران، جریان مذاکرات را عوض کرد. دکتر محمدجواد ظریف با پست معروف «نباید در وسط راه اسب خود را عوض کنیم»، توانست اثر جدی بر فضای رسانه ای مذاکرات هسته ای بگذارد.

    تفاوت جنگ هیبریدی با جنگ های کلاسیک

    همان گونه که مشخص است، جنگ ترکیبی یا هیبریدی به دنبال تغییر تعریف جنگ های مستقیم نیست بلکه ترکیبی از انواع جنگ ها را در کنار هم می بیند. در این تعریف جنگ های مستقیم جزئی از جنگ های هیبریدی است.

    تفاوت در شدت و میزان تلفات

    یکی از تفاوت های جنگ هیبریدی با جنگ های کلاسیک در میزان، نوع و شدت تلفات است. در جنگ های مستقیم تلفات جانی بسیار متداول است. اما در جنگ های ترکیبی، احتمال دارد که با حمله ی سایبری، یکی از نهادهای کشور هدف، مورد حمله قرار گیرد. در جنگ های اقتصادی امکان دارد فقر، تورم، بیکاری و رکود در جامعه ی هدف فراگیر شود. در جنگ های پروپاگاندا (تبلیغاتی) ممکن است فرهنگ یک کشور مورد حمله قرار گیرد. جنس تلفات در این گونه جنگ ها تفاوت کرده است. در جنگ های هیبریدی، میزان تلفات طرف متخاصم به شدت کاهش یافته است.

    تقاضای ناتو

    هزینه های بالای تلفات و جنگ های هیبریدی باعث شد که رئیس ناتو سال پیش به میان اعضای اتحادیه ی اروپا برود و از آنان بخواهد که بودجه ی نظامی خود را افزایش دهند. وی گفته بود: این قاره را در عصر جنگ های هیبریدی (ترکیبی)، تروریسم جهانی و حملات سایبری تهدید می کند. اشتولتنبرگ افزوده بود: اروپایی ها باید بودجه ی نظامی خود را افزایش دهند تا توانایی مقابله با تغییرات چشمگیری را داشته باشند که در عرصه ی امنیتی رخ می دهد.

    تفاوت در هزینه ها

    تفاوت اساسی دیگر میان جنگ های کلاسیک با جنگ های هیبریدی، هزینه ی جنگ است. جنگ های کلاسیک بسیار پرهزینه و پرتلفات برای هر دو طرف جنگ بود. در جنگ کلاسیک، هم نیروهای متخاصم و هم نیروهای مدافع، هزینه های سنگین مالی و جانی پرداخت می کردند. به عنوان مثال ترامپ رئیس جمهور جدید آمریکا گفته است ما در جنگ های خارج از آمریکا، شش هزار میلیارد دلار هزینه کرده ایم! در جنگ هشت ساله ی عراق علیه ایران نیز تلفات انسانی ایران حدود 250هزار نفر تخمین زده می شود. اما در جنگ های ترکیبی هزینه های دو طرف متقارن نیست. به عنوان مثال در حمله ی سایبری، هزینه ی دو طرف تفاوت فاحشی با یکدیگر دارد. سازندگان بدافزار هزینه ی اندک چند هزار دلاری می پردازند اما طرف مورد حمله، چه بسا صدمات میلیون دلاری متقبل شود

    «ماهنامه همشهری پایداری - دی95»



    خبر
    شماره مطلب: 24551
    دفعات دیده شده: 182 | آخرین مشاهده: 8 ساعت پیش